Gepubliceerd op 06/03/2018

Het verschil tussen mensen en hondentaal en wat kunnen we hiervan leren?

Wij mensen communiceren met lichaamstaal en met onze stem. Met de stem communiceren noemen we verbale communicatie.
Als we kijken naar onze communicatie naar honden gaat dit met name via commando’s.
Het geven van commando’s is dan ook een belangrijk onderdeel van onze communicatie naar de hond. Honden spreken voornamelijk door middel van lichaamstaal.
Dit kan al zorgen voor ruis in de communicatie tussen baas en hond.
Terwijl wij mensen de hele tijd proberen te praten met onze hond (alsof hij begrijpt wat we zeggen), probeert de hond met ons te praten via de enige manier die hij kent: namelijk de hondentaal.
Dit zorgt ervoor dat er miscommunicatie ontstaat wat heel frustrerend kan werken en wat kan leiden tot problemen tussen baas en hond.
Wanneer we een hond in ons leven brengen is het onze verantwoordelijkheid om er voor te zorgen dat we werken aan een taal die zowel baas als hond begrijpen.

Als we kijken naar de basissignalen dan weten we vaak de meeste gedragingen wel. Denk hierbij bijvoorbeeld dat de hond angst, agressie, opwinding, blijheid, onzekerheid vertoont. Maar als we kijken naar de wat meer subtielere tekenen die honden soms onderling uitwisselen en soms aan ons mensen aangeven dan vallen deze signalen niet altijd op.
Onbewust geven mensen hier dan ook een eigen interpretatie aan over wat een hond probeert aan te geven en dit kan soms dan ook leiden naar probleemgedrag van de hond.

Als je kijkt naar hoe honden onderling communiceren dan merk je natuurlijk al snel op dat hier geen woorden bij te pas komen.
De manier waarop honden communiceren is vanuit zintuigen, lichaamstaal en energie. Alles samen gebracht: een bepaalde gemoedstoestand.
Alle drie bovengenoemde punten zorgen ervoor dat de hond laat zien hoe hij zich op een bepaald moment voelt. Tevens kan hij laten zien hoe hij daadwerkelijk is.
Denk hierbij bijvoorbeeld aan zelfverzekerd, dominant, onderdanig, onzeker of angstig zijn.
Energie is eerlijk in zijn puurste vorm. Het laat duidelijk zien wie je bent en waar je wel of niet voor staat. En dit zien we niet alleen bij verschillende dieren terug maar ook bij mensen.

Als we bijvoorbeeld met onze hond naar het bos gaan, weten honden onderling al heel snel wat ze aan elkaar hebben.
Al op grote afstand weten honden van elkaar binnen enkele seconden of ze bijvoorbeeld met een bange of zelfverzekerde hond te maken hebben.
Of dat juist de ene hond wat dominanter is dan de andere.
In de hondenwereld is het dan ook heel belangrijk om dit te weten. Want in de hondenwereld hebben we altijd te maken met een leider en met één of meerdere volgers.
Dit heeft overigens niets te maken het Alpha of Omega waar in het verleden wel eens over gesproken is.
Een leider is geen tiran, maar een persoon die verantwoordelijkheid neemt voor de groep, in de hondenwereld een roedel.
Een leider is dan ook altijd zelfverzekerd, rustig en weet duidelijk wat hij of zij wil.
Dit zien we dan ook in de dierenwereld steeds weer terug.

Het leuke is dat we dit in de mensenwereld ook nog terugzien.
Als we kijken naar werk, of zelf privéleven is er in het gezin altijd één die onbewust de besluitende stem heeft.
Dit is niet gek, raar of fout, maar iets natuurlijks wat in ons is gebleven, omdat wij mensen onbewust een bepaalde rol aannemen.
Wanneer we weten welke rol we spelen op ons werk of in het gezin, dan geeft dit duidelijkheid. We weten waar we aan toe zijn en wat er van ons verwacht wordt.
Bij honden is dit niet anders.

Honden hebben behoefte aan duidelijkheid. Duidelijkheid die wij onze honden moeten geven, zodat ze op kunnen groeien tot hun volledig potentieel.
Die duidelijkheid kunnen we ze alleen geven als we communiceren met onze honden op een wijze die ze kunnen begrijpen.
Dus laten we eens eerlijk kijken naar ons zelf en onze honden bewust meer als honden gaan behandelen i.p.v mensen.
Vaak hebben we het idee dat honden hetzelfde in elkaar steken als wij mensen doen. En dat is waar we vaak onbewust met alle goede bedoelingen de fout maken.
Laten we leren van honden en als we communiceren met onze hond niet alleen de stem gebruiken, maar ook letten op onze lichaamstaal, de energie die we uitstralen en gemoedstoestand die we hebben.

6 reacties op Het verschil tussen mensen en hondentaal en wat kunnen we hiervan leren?

  1. Stefan schreef:

    Had al een vermoeden dat het zo zou werken. Mooi dat je hierover schrijft.

    • Eddy Eelsing schreef:

      Hallo Stefan,

      Bedankt voor je reactie.
      Houd mijn website goed in de gaten. Binnenkort zullen hier nog meerdere blogs over deze en andere onderwerpen volgen.

      Bewaar onderstaande link om niets te missen.

      https://hondweerinbalans.nl/blog/

      Met vriendelijke groet,

      Eddy Eelsing
      Hondengedragsdeskundige en coach

  2. Mark schreef:

    Gebruikt de politie herdershonden om hun goede neus als drugshonden?

    • Eddy Eelsing schreef:

      Hallo Mark,

      Ja absoluut. De neus is het allersterkste zintuig van de hond. De neus is bij de hond vele malen sterker ontwikkeld dan de neus van de mens.

      Met vriendelijke groet,

      Eddy Eelsing
      Hondengedragsdeskundige en coach

  3. Rick schreef:

    Interessant je visie. Ga je meer schrijven over het communiceren van honden?

    • Eddy Eelsing schreef:

      Hallo Rick,

      Hier zal ik zeker meer over gaan schrijven. Zijn er nog punten die je zelf interessant vindt of meer van zou willen weten?

      Met vriendelijke groet,

      Eddy Eelsing
      Hondengedragsdeskundige en coach

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *